''kitap gibi''

Yine bir psikolojik gerilim kitabı, konu psikopatlarla ilgili... hem hikayesini kurgulamasını hem de ana karakterleri çok beğendim... heyecanlı ve sürükleyiciydi, sosyal medyada, internette vs. özel hayatınızla ilgili bilgi paylaşmanın nelere sebebiyet verebileceğini hatırlatıyordu... sonuç olarak romanı sevdim, yazarın başka kitaplarına rastlarsam onları da okurum çok başarılıydı... konu ilginizi çekiyorsa deneyin derim.. Yazar: Leona Deakin Çevirmen : Anıl Can Çetinkaya Özgün Adı: Mind Games Sayfa Sayısı : 376 Basım Yılı : 2024 (3. Baskı) Yayınevi : Panama Dört kişi, doğum günlerinde aniden ortadan kaybolur. Görünürde hiçbir bağlantıları olmayan bu kişiler, bir internet sitesi üzerinden cesaret oyunu oynamaya yönlendirilmiş ve arkalarında, birbirinin aynısı olan doğum günü kartlarından bırakmışlardır. Bu oyun senin hediyen. Oynamaya cesaretin varmı? Polisler olayı önemsemez çünkü bu sadece bir oyundur. Aileler ise telaşlıdır ve işin peşini bırakmamaya niyetlidir; bu nedenle s...

Bu romanı gördüğümde; Japon edebiyatı, hem de 1903 yılında doğmuş kadın bir yazar, savaş sonrası dönemi anlatıyor süper, başka ne isterim diye düşündüm... heyhat sonuç hiç de beklediğim gibi olmadı.... önce yayınevinden başlayayım; kitabın İngilizceden çevrilmesini de genel olarak çeviriyi de sevmedim, fazlasıyla harf hataları vardı özensiz bir baskıydı... Romana gelirsek; savaş sonrası kaotik dönemin insanlara yansımasını okura hissettirebiliyordu bence en iyi noktası buydu, akıcıydı, merakınızı koruyabiliyordu, sıkılmadan okudum... ve fakat ne konuyu, ne karakterleri ne de aralarındaki saplantılı marazi ilişkiyi sevebildim... kadın erkek fark etmez bir kişinin aşk adı altında bir başkasına yapışmasını hiç anlayamam ve çok rahatsız edici bulurum... dolayısıyla konuyu hiç sevmedim, kitabı hiç sevmedim, bu seferki Japon edebiyatı macerası benim için hüsran oldu durum bundan ibaret... Yazar: Fumiko Hayashi Çevirmen : Sare Burcu Şen Özgün Adı: Floating Clouds (Orjinal ismi Ukigumo) ...

Şimdi bu kitabı okumaya biraz zor karar verdim konusu yüzünden; İngilizlerin (Britanyalıların) yapıp edip sonrada ağlaşmalarından hiç hoşlanmıyorum... tüm dünyanın en büyük emperyalistleri, kapitalistleri onlar ama kitaplarında filmlerinde biz şöyle aktivistiz, şöyle mücadeleciyiz, insanları sömürenlere karşı kendimizi siper edip polisle, devletle, düzenle nasıl savaşıyoruz diye anlatmıyorlar mı sinirim zıplıyor... buda öyle bir hikaye işte (altta detayı var), iyi yanı yazar başarılı, konuyu ilginizi kaybetmeyecek süreklilikte anlatıyor, sonunu iyi bağlamış, pek bayılmadım ama okunur mu okunur... Yazar: Eva Dolan Çevirmen : Balahan Gürel Özgün Adı: This is How it Ends Sayfa Sayısı : 400 Basım Yılı : 2023 Yayınevi : T. İş Bankası Üç yüz kişiydiler. Geriye sadece altısı kaldı… Bir zamanlar ailelere, arkadaşlara, çocuklara, sevgiye ve hayata ev sahipliği yapmış bu bina şimdilerde kaderine terk edildi. Londra’nın göbeğindeki eski sosyal konutlardan biri, yerine yapılacak lüks daire...

Bu romanı kütüphaneden aldım, kapak çok iticiydi önce boşver diye düşündüm ama yazarın Güney Kore'li olması çok cazip geldi, beğenmezsem yarım bırakırım dedim ve buradayız... ilk cümle olarak yazayım hem kitap hem de yazar fevkalade iyiydi, çok çok sürükleyiciydi, elimden bırakamadan okudum ve çok beğendim... bu sefer iyi ki ilk aklıma gelen boşver kelimesine takılmamışım:)) Konu; psikolojik gerilim olarak etiketlenebilir, çocukluğundan itibaren nöbet geçirdiği için ilaç kullanan Yucin kan kokusuyla uyanıyor, önce yine nöbet geçirdiğini ondan kalan hayal mi gerçek mi olduğunu bilmediği görüntüleri kafasında kurduğunu düşünüyor, yatağından kalkıyor üstü başı yapış yapış kurumuş bir tabakayla kaplı, yatağı yorganı kan içinde, yerde kanlı ayak izleri var... bir önceki geceye dair hiç bir şey hatırlamıyor alt kata iniyor ve yine her yer kanla kaplı, yerde kan gölü içerisinde biri yatıyor... devamında Yucin'in her şeyi hatırlamaya çalışmasını, katilin kendisi mi olup olmadığını çö...

2009'da başladığım Bereket Denizi okumalarımı nihayet tamamladım... ben 5-10 yıl aralıklarla okudum ama peş peşe okunsa daha iyi olur, kitaplar tek başına okunabiliyor o sorun değil ama karakterleri hatırlamak açısından daha avantajlı olur... gerçi bende hatırlama süreci romanı sevip sevmemem ile doğru orantılı, en çok Kaçak Atlar'daki İsao'yu hatırlıyorum mesela, geçen sene okuduğum Şafak Tapınağı'ndaki her şey ise çok silik... hoşlanma durumum şöyle; en çok 2. Kitap Kaçak Atlar'ı sevdim, sonra 1. Kitap Bahar Karları, sonra 4. Kitap Meleğin Çürüyüşü geliyor, 3. Kitap Şafak Tapınağı ise en sonda yer alıyor (onu sevmedim zaten)... ''Kulak kesilmiş dinleyen Toru'ya anlatıp dururken, aslında bütün bu uyarıların Kiyoaki, İsao ve Ying Çan için olduğunu düşünüyordu Honda. Evet onlarla konuşması gerekirdi. Onları alın yazılarının peşine takılıp uçmaktan alıkoyacak, kanatlarını kopartacak, gökyüzüne yükselmelerini engelleyecek, kalabalık yığınlarla birlikte yü...

Bu kitabı yayımlandığı yıllarda okumak istemiştim ama cerrah bir babanın çocuğunun ölüm kalım mücadelesi ile karşı karşıya kalması fikri bana çok can acıtıcı gelmişti öylece bırakmıştım... şimdi ise neden bu kadar geç kalmışım diyorum, mükemmel bir romanmış, keşke zamanında okusaymışım... Kızı ameliyatta iken ve durumun vahametini çok iyi bilen (muhtemelen öleceğini düşünen) baba, kızına kendi hayatını anlatıyor (kendi kendiyle konuşuyor da diyebiliriz) muhteşemdi, çok beğendim... elimden bırakamadan okudum, yazarın diğer kitaplarından devam edeceğim, size de kaçırmayın okuyun diyorum... Yazar: Margaret Mazzantini Çevirmen : Meryem Mine Çilingiroğlu Özgün Adı: Non ti muovere Sayfa Sayısı : 292 Basım Yılı : 2011 Yayınevi : Doğan Kitap "Kitabı okurken sanki içimden bir şeyler koptu ve bu rolü ben oynamalıyım dedim."  Penélope Cruz Başarılı cerrah Timoteo'nun çalıştığı hastaneye yaralı bir kız getirilir. On beş yaşındaki genç kız geçirdiği kaza sonucu beyin travma...