''kitap gibi''

Roy Jacobsen'in Görülmeyenler , Beyaz Deniz ve Rigel'ın Gözleri olarak devam eden kitapları meğerse dörtlemeymiş, sonuncu kitapta Yalnız Bir Anne... görür görmez aldım okuyup bitirdikten sonra da Jacobsen'i kaybettiğimize bir kez daha üzüldüm Ingrid'in serisine devam edemeyecek olması, başka başka kitaplar yazamayacak olması çok üzücü... Bir önceki romanda Ingrid kızının babasını arayıp sonuç alamasa da Barrøy Adası onu bekliyor, dönüp dolaşıp adasına dönüyor... bu romanda aradan beş yıl geçmiş hala savaşın izleri hissediliyor, yoksulluk ve güç koşullar devam ediyor ama Ingrid adasında kızı, halası, kuzenleri, onların eşleri ve çocukları ile yaşamaya devam ediyor... ailenin direği konumunda, yine balıkçılık ile geçiniyorlar, biraz ekim yapıyorlar koyun besliyorlar ve hayat devam ediyor... Bu roman bana ilk kitap Görülmeyenler'in tadını verdi çok çok sevdim, elinizden bırakamadan okuyacağınız bir roman ama ben bitmesin diye azar azar okudum:) kaçırmayın okuyun...

Roy Jacobsen çok sevdiğim bir yazar dilimizde yayımlanan tüm kitaplarını okudum, bu sonuncusu... aradan da epey süre geçmişti, R. Jacobsen'i de D. Canefe'yi de ne kadar özlemişim, süper diyerek okumaya başladım, 120 sayfa kadar böyle devam etti... sonrasında hikaye Stalingrad Kuşatmasına geldi dayandı bu sefer Alman tarafı anlatılıyor (hep Ruslar anlatılır ya)... üstelik ne kadar detaylı, hani askerler anlatsa ancak o kadar olur... gerçi haksızlık olmasın çok başarılı bir anlatımdı o kaotik durumu, çıkmazı mükemmel hissettiriyordu ama ben bunu okumak istiyor muydum? veya hoşuma gitti mi? iki sorunun cevabı da hayır... dolayısıyla okuma hızım düştü ve çok zor bitirdim, sonunda sevmediğim bir R. Jacobsen kitabım oldu... Her ne kadar bana uymadıysa da hem yazarın hem de romanın başarılı olduğunu düşünüyorum... yazara bu kitapla başlamayın ama bir II. Dünya Savaşı hikayesi okumak isterseniz deneyin derim... Roy Jacobsen'i çok yakın zamanda kaybettik, Ruhu Şad Olsun... Ya...

Bu roman, Görülmeyenler ve Beyaz Deniz olarak devam eden üçlemenin son kitabı... Jacobsen'in tüm kitaplarını sevmiştim ama bu serinin ve Ingrid'in yeri çok ayrı o yüzden yayımlanır yayımlanmaz okumak istedim... Yıl 1946, savaş bitmiş ama etkisi henüz geçmemiş durumda, Ingrid'in adada Almanlardan sakladığı ve sonrasında kaçmasına yardım ettiği Rus askerinden bir çocuğu olmuş, adada hayatları az biraz yoluna girmiş durumda ama Ingrid Alexander'a ne olduğunu, yaşayıp yaşamadığını, ülkesine dönüp dönmediğini çok merak ediyor... ve bir gün, bir yaşına bile gelmemiş çocuğunu bir şal ile göğsüne bağlıyor, eline küçük bir çanta alıp Alexander'ı bulmak üzere yola koyuluyor... Alexander'ın kaçmasına yardım eden bir insandan diğerine ulaşarak onun yolunu izlemeye ve hakkında bir şeyler öğrenmeye çalışıyor, bu şekilde Norveç'ten İsveç'e oradan yeniden Norveç'e epey bir yol kat ediyor, bir sürü insanla konuşuyor ama herkesin bir şeyleri gizlediğini düşünüyor...

Çok sevdiğim Norveç'li yazar Roy Jacobsen 'in bu uzun öyküsü yeni yayımlandı bende hemen alıp okudum... 1939'da Ruslar tarafından kuşatılan bir Fin kasabası boşaltılıyor, geride sadece bir oduncu (Timmo) kalıyor, Ruslar kasabayı ele geçirdiğinde onu tehlikesiz (veya deli) görüp öldürmüyorlar ve Timmo'da onlar için odun kesebileceğini söylüyor, yanına birkaç adam verip o işte kullanıyorlar... zamanla birlikte çalıştığı adamlarla aralarında bir bağ oluşuyor ve Fin ordusunun çekilmediği aksine kasabayı abluka altına aldığı anlaşılıyor... abluka ve çatışmalar sürerken birlikte olduğu bu Rus oduncuları kurtarmaya, onları kasabanın yakınındaki çiftliğine götürmeye çalışıyor... hikaye devam ediyor ama savaş bittiğinde hayalle gerçekler birbirine karışıyor... Yine güzel bir öyküydü, çok sevdim, okuyun derim... Yazar: Roy Jacobsen Çevirmen : Deniz Canefe Özgün Adı: Hoggerne Sayfa Sayısı: 128 Basım Yılı : 2020 Yayınevi : YKY “Oduncular” “Hiçbir kasaba böylesine sessiz o...

En sevdiğim Norveçli yazar Roy Jacobsen 'le devam ediyorum, bu roman 2016'da okuduğum Görülmeyenler romanının devamı, hatta üçüncüsü de varmış umarım o da yakında yayımlanır... Görülmeyenler'de hikaye 1913 yılında başlıyordu ve I.Dünya Savaşı sırasında Hans Barroy ve ailesinin hayatı anlatılıyordu, Beyaz Deniz'de ise 1944 yılındayız yine savaş yılları, üstelik daha kötüsü... Barroy'ların kızı İngrid 35 yaşına gelmiş, kendilerine ait adaya geri dönüyor, aileden geriye bir tek halası Barbro kalmış ama o da hastahanede olduğu için adada yalnız kalıyor ve tek başına mücadele etmeye çalışıyor... o sırada denizde bir takım cesetler buluyor askere benziyorlar, bunlar nereden gelmiş diye düşünürken samanlığına girdiğinde bir tanesini ölmek üzere ama sağ olarak buluyor, adamı eve taşıyıp tedavi etmeye çalışıyor ve kendine geldiğinde Rus olduğu anlaşılıyor... ana karada Almanlar var İngrid hem adamı tedavi etmeye hem de Almanlar gelirse nasıl saklayacağını planlamaya ça...

Bu ekim ayında okuma performansım çok kötü, sadece iki kitap okuyabildim (aslında üç, bir tane de buraya yazmaya gerek görmediğim sudan bir kitap okudum), önce uzunca bir seyahat, sonrasında Vadideki Zambak'ı okumaya çalışma (Balzac'la frekansım pek tutmuyor ama sonunda başaracağım), sıkı takipçisi olduğum ve okuma zamanımla çakışan Snooker (bilardonun bir türü) turnuvasını izlemeye dalmam derken, Jacobsen imdadıma yetişti ve en azından iki kitaba ulaşabildim... Norveçli yazar Roy Jacobsen 'den geçen sene Görülmeyenler romanını okumuş ve çok sevmiştim, bu nedenle yazarın dilimize çevrilmiş ikinci kitabı ile devam etmeye karar verdim... Harika Çocuk 1960'lı yılların başında geçiyor 9 yaşındaki Finn'in büyüme hikayesi anlatılıyor, ülkesi Norveç'in sosyo-ekonomik durumuyla birlikte... Finn'in anne ve babası boşanmış, sonrasında babası bir iş kazasında ölmüş, anne bir ayakkabı mağazasında çalışıyor, oldukça yoksullar, sosyal konut şeklinde yapılmış bir si...

Kuzey edebiyatından devam ediyorum, tıpkı Japonlarda olduğu gibi ‘’Norveçli yazarlar çok iyidir’’ gibi bir kanım oluştu... Roy Jacobsen 1954 doğumlu, ülkesinin önemli ve ödüllü yazarlarından biri, bu romanı ise dilimize çevrilmiş ikinci eseri... Roman bizim pek de bilmediğimiz bir ortamda geçiyor, hem küçücük bir adada hemde oldukça soğuk bir iklimde... ada o kadar küçük ki yalnızca 5 kişilik bir aile yaşayabiliyor... Hans Barroy, karısı Maria, kızı Ingrid, babası Martin ve kız kardeşi Barbro ile bu adada hem doğa koşullarıyla hem de yoklukla mücadele ederek, hemen her şeylerini kendileri yaparak yaşıyorlar... özellikle çocuklar muhteşemdi 3-4 yaşlarından itibaren çalışmaya başlıyorlar, 7 yaşında neredeyse yetişkinlerle aynı işleri yapabilecek hale geliyorlar  ‘’Ingrid artık odun kırmak istemiyor; gözleme ve ekmek yapıyor, süt sağıyor, yayık yağı çıkarıyor, sütü kaynatıp tatlı peynir yapıyor, turşu kuruyor, çıkrıkla yün eğiriyor, örgü örüyor, kürek çekiyor ve yüzüyor. Elinden ...