MO YAN - Yaşam ve Ölüm Yorgunu
Mo Yan'ı Nobel alınca fark ettim (ki Nobel'i hiç önemsemiyorum çoğu zaman emperyalistlerin propaganda/manipülasyon aracı olarak kullanılıyor), yazarı okumak istedim çünkü Japonları çok seviyorum acaba Çinliler nasıldır ki diye merak ettim... bu romanı ise arka kapak açıklaması ilgimi çektiği için seçtim... Konuya dair bir şey yazmayacağım aşağıdaki arka kapak açıklaması yeteri kadar anlatıyor... yazarın dili iyi, kitap rahat okunuyor, akıcı, çevirisi mükemmel... 350-400 sayfayı çok hızlı ve hoşuma giderek okudum, hikaye çok ilgimi çekti ama başladığı hızla da ilgimi yitirdim... bu sayfalardan itibaren domuz bölümü başlıyor, bu reenkarnasyon işleri bir rutine binmiş hep aynı şeyler anlatılıyor (ki farklı hayvanlar olsa da farklı dönemde yaşasalar da sanki hep aynı tonda anlatıyordu), hikaye yerinde sayıyor gibi geldi bana... ayrıca bu bölümde anlatılanları da pek sevemedim, köpekten itibaren biraz daha hareketlendi ama başlangıçtaki okuma hızım ve zevkime bir daha kavuşa...