''kitap gibi''

Pascal Mercier’den daha önce okumamıştım bu kitabı görünce ismi ve kapağındaki keman çalan kız çok hoşuma gitti ve almaya karar verdim... şu an ise roman hakkında ne diyeceğimi pek bilemiyorum, hem sevdim hem okumasam da olurdu arasında gidip geliyorum... öncelikle konu -ki bir baba ve kızının trajik/psikolojik  hikayesi şeklinde özetlenebilir- güzel ama onun dışındaki tüm ögeler (anlatım, dil, akıcılık) için her iki zıt uç içinde dalgalanıyorum, kötü değil ama hoşlandım da diyemiyorum... Bu kitabı uzun ve yoğun bir seyahat esnasında okumaya başladım belki de ondan kaynaklanan bir adapte olamama sorunu yaşadım bilemiyorum... gerçi ben her ortamda kitap okurum kalabalık, ses vb. durumlar konsantrasyonumu bozmaz ama bu kitapta pek ilerleme kaydedemedim (ki zor okunan bir kitapta değil üstelik)... eve döndükten sonra da önceden başladığım bir kitabı bitirdim ve yeniden ‘’Lea’ ’yı okumaya devam ettim o nedenle roman bana kopuk kopuk geldi diye düşünüyorum... Sadece söyleyebile...