''kitap gibi''

Bu kitabı almamdaki sebep; hem gerçek bir hikayeden esinlenilmesi hem de daha önce hiç duymadığım Wakaresaseya 'lığı konu etmesiydi... ilk aklıma gelen nasıl oluyor da böyle bir iş legal olabiliyor idi? toplumsal boyutu neydi? gibi gibi bir sürü soru aklıma geldi, zaten Japonlar ilgi alanıma fazlasıyla giriyor çok merakla başladım... beklediğimin aksine Wakaresaseya 'lıktan derinlemesine bahsetmiyordu, hikayenin gerektirdiği kadarını anlatıyordu, muteber bir iş değil ama legal, bunu yapan firmalar broşür bastırıp bu hizmeti de verdiklerini belirtebiliyorlarmış... Romanda çok konu var; Wakaresaseya'lığın yanısıra çocuk yetiştirme/ebeveynlik, Japonya'nın hukuk sisteminin uzun uzun irdelenmesi (ki gelişmiş bir ülke olmasına rağmen kötü bir sistemleri var, bu konuda yakın zamanda bir dizi de (Antihero) izledim o da çok çarpıcıydı), çocukların kendi mesleklerine karar verme özgürlüklerinin olup olmaması, aşk/evlilik/boşanma konuları, doğa ve şehir tasvirleriyle birlikte...

Kuantum Mekaniği ile ilgili kitapları çok seviyorum, bu roman da yayımlandığı anda ilgi alanıma girmişti ama kötü çıkabileceğini düşünüp almamıştım... Bu ay D&R'ın indirimliler standında görünce dayanamadım ve buradayız... David Walton, Lockheed Martin firmasında mühendis olarak çalışan A.B.D.'li bir yazarmış, ilk romanıyla Philip K. Dick ödülünü almış, dilimize de ilk Süperpoze romanı çevrilmiş... Şimdi önce yayınevinden başlayayım; kitabın başında yazarın ve çevirmenin özgeçmişinin verilmemesini vahim bir hata olarak görüyorum... hele yazarın eseri türkçede ilk kez yayımlanıyorsa bu çok daha önemli oluyor, internette kimmiş diye aramaktan hiç hoşlanmıyorum (ki mühendis olması yazdığı konu açısından önemliydi niye aramak zorunda kalayım), çevirmene hiç önem verilmemiş zaten, ismi kitabın künyesinin yer aldığı mikroskobik büyüklükteki harflerle yazılan bölümde yer alıyor sadece (hani olsa da olur olmasa da)... kuantum gibi bir konuda yazılan bir bilim kurgu romanında ...

Blogumu takip edenlerin bildiği üzere Sezgin Kaymaz en sevdiğim yazarlardan biridir ve yeni romanının çıktığını duyunca kitabın arka kapağını bile okumadan satın aldım... şu anda geldiğimiz noktayla ilgili ise söyleyecek söz bulamıyorum... bir haftalık uğraşmadan sonra 84. sayfada bıraktım ve bu duruma inanamıyorum... her elime aldığımda yarım sayfadan fazla okuyamadım, zor okunduğundan değil, akıcı görünüyordu ama konu bana hiç hitap etmedi bir kaç satırdan sonra sıkılıp bırakıyordum şimdi düzelecek, şimdi düzelecek diye bekleyip durdum ama olmadı maalesef... Yazarın 2000 yılında yayımlanan Lucky isimli bir romanı var Farfara onun devamı gibi gözüküyor, ben Lucky’i okumadığım için adapte olamadım belki de bilemiyorum... romanın okuduğum kısmında bir sürü yeni doğmuş köpeğin etrafı pisletmesinden ve ne yaptıkları belli olmayan bir karı kocadan başka bir şey yoktu... köpeklere karşı değilim hatta KÜN kitabındaki köpeğe bayılmıştım ama buradakiler hiç ilgimi çekmedi... Sonuç ...

Sevinç Ku ş ları-3 Sevinç Kuşları serisinin son kitabını da okumuş bulunuyorum... bu roman da serinin tamamı gibi çok keyifliydi... yüzümde sürekli bir gülümsemeyle, zaman zaman da kahkahalarla okudum... aradan yirmi yıl geçmiş tüm kahramanlarımız yaşlanmış, ama yeteneklerinden bir şey kaybetmemişler... doktorum Veyselim yine akla zarar ameliyatlar yapıyor, inanılmaz güzeldi... Aslında bu üç kitabın her birinde aynı sahne tekrar ediyor... nev-i şahsına münhasır bir sürü karakter bir araya toplanmış, mafyanın iyileri (bu nasıl bir ifade olduysa artık), kötü mafyayı tepeliyor, doktorumuz Veysel acayip teknikler yaratarak her derde deva oluyor... bizler de nefes almadan okumaya devam ediyoruz... velhasıl üç tane daha olsa okurdum öyle söyleyeyim... Siz de bu seriyi kaçırmayın okuyun... Birçok kişi gibi benim de tek itirazım, son kitabın başka yayınevinden çıkması nedeniyle hem stil olarak hem de büyüklük olarak diğerlerinden farklı olması ve kitaplığa bunlar nasıl yerleşe...

Atam I şı klar İ ç inde Yat... Tamamen tesadüf olarak bu kitap bu güne denk geldi... Ulu Önderimiz Atatürk’ün ne kadar haklı olduğunun ispatı gibi... Erol:‘’Gözlerimizin önünde ‘inancımı yaşamak istiyorum’ gibi mazlum mağdur bir hak talebinin arkasında gizlendiler, çok sonra meğerse ‘İnancımı yaşamak istiyorum’ demek ‘seni kendi ceza anlayışıma göre yargılayacağım’ demekmiş, onu anladık’’ (syf 37) İslamcılar tadını çıkarıp huzuruna eremedikleri hayatı kapitalistler gibi parayla satın aldı. Müslüman komşularına saldırarak, kutsal bir kurtuluş savaşıyla kazanılmış toprakları ‘murdar topraklar’ haline getirdiler. Güya mücadele ettikleri bir hayat düzeninin taklitçisi, yancısı, sonradan görmesi olmayı mutlulukla kabul edip zafer diye kutladılar, (syf 120) Mutlaka Okuyun... Yazar:  Nihat Genç Sayfa Sayısı : 176 Basım Yılı : 2015 (4. Baskı) Yayınevi : April İslamcı Erol Nasıl Çıldırdı? tüm dünyanın merak ettiği, hepimizi düşündüren büyük soruya cevap...

Bu kitap 1969 yılında yazılmış, dilimize de 1975 yılında çevrilmiş, bende çok uzun zamandır okumak istiyorum ama önceki baskıların tamamı tükenmişti... kitapçıda April Yayınevinin geçen ay yayımladığı yeni baskıyı görünce nasıl sevindim anlatamam... kitabın ilk sayfasından devam edersem; MEZBAHA 5 VEYA ÇOCUKLARIN HAÇLI SEFERİ ÖLÜME ÖDENEN BİR DANS BORCU KURT VONNEGUT, Savaş Dışı Kalmış Bir Piyade Keşif Eri ve Bir Savaş Esiri Sıfatlarıyla Çok Uzun Zaman Önce, Elbe Nehri’ndeki Floransa da Denen Dresden’in Yangın Bombalarıyla Bombalanmasına Şahit Olmuş ve Belki Günün Birinde Anlatabilmek İçin Bombardımandan Sağ Kurtulmuştur . 13 Şubat 1945’de -Avrupa’da savaşın bitimine birkaç ay kala- önem taşıyan bir savaş sanayine yahut askeri varlığa sahip olmayan Dresden şehri müttefiklerce yerle yeksan edilmiş, Hiroşima’dan bile çok sivil ölmüştür... büyük bir kötülüğü ortadan kaldırmak için daha büyük bir kötülük yapılmıştır... Almanların ses çıkaracak yüzü olmadı...

Bu kitabı tanıtımdaki hafızasını kaybeden kadın kısmı ilgimi çektiği için aldım, hafıza hikayelerini çok severim başka bir şeye de dikkat etmedim açıkçası... bir püf noktası varmış oysa, ama ben atlamışım... X-Men gibi heyecanlı diyor, okudum ve geçtim nihayetinde bir sıfat, ama öyle değilmiş, konu X-Men’in kendisiymiş... rahatlıkla devam filmi olur... ve tamamen beklentimin dışında bir durum... evet filmi (TV’de) seyretmiştim ama fazla bir merakım yok, romanın bu konuda olduğunu bilseydim değil okumak elime alıp bakmazdım bile... Kitap tanıtımlarının okuyucuyu böyle yanıltmasından ciddi şekilde sıkıntı geldi bana üstelik iyisi kötüsü neredeyse tüm editörler bunu yapıyor... yaz şunu arkasına doğru dürüst, acayip yetenekleri olan bir grup canlı, yine acayip varlıklardan dünyayı kurtarıyor diye o türünde meraklısı var, elbet okunur.... Kitaptaki diğer vahim durum kötü bir çevirisi olmasıydı... anlamsız, garip, yerine oturmayan bir sürü cümle, tapaj hataları, unvanların yanlış ya...

Yazar aile ilişkilerini anlatan romanlar yazıyor bunu polisiye olaylarla da daha ilginç hale getiriyor.. bu kitaptan önce yazarın  ''Bir Daha Bak'' ve ‘’Abra Kadabra’’  adlı romanlarını da okumuş ve onları da çok sevmiştim.. ama bu kitap diğerlerinden de güzel çıktı.. muhteşem bir roman bu... yazar hem çok iyi bir araştırmacı hemde hayal gücü çok geniş biri...''Bir Daha Bak''da da hayal gücünü inanılmaz bulmuştum mesela... bu kitapta asperger sendromu (otizmin bir türü) olan bir çocuğun ve ailesinin hikayesi bir cinayet vak'ası etrafında anlatılıyor... aspergerli çocuğun hikayesi başlı başına bir konu iken birde buna bir cinayet vak'asının çözümü ekleniyor, çok akıcı ve esprili bir dille anlatılıyor... Romanın anlatımı da çok güzel, Emma (çocuğun annesi, kocası çocuğun durumu anlaşılınca onu terk etmiş, tek kelimeyle müthiş bir kadın ve her şeyin altından kalkmaya çalışıyor), Jacob (otistik çocuk, aslında 18 yaşında dev gibi bir delik...