''kitap gibi''

Öncelikle yakın zamanda Salman Rushdie yapılan saldırıyı kınıyorum, dini fanatizmin ve insanın kötülüğünün vahim sonuçlarını bir kez daha ibretle görüyoruz... Yazara çok geçmiş olsun ve umuyorum ki bu elim olay, muhteşem eserlerini ortaya koymasını engellemesin... Romana gelirsek; masalsı bir hikaye çerçevesinde 15 ve 16. yüzyıllarda batıda Floransa'da Medici'ler ve diğer tarihi kişilikler, doğuda Hindistan'da Babür İmparatorluğu ve Ekber Şah, arada Osmanlı İmparatorluğu ve Fatih Sultan Mehmet, II. Beyazıt, Yavuz Sultan Selim anlatılıyor, kitabın sonunda kısaca Amerika'nın keşfine de değinilerek bitiriliyor... arka kapak açıklaması romanın konusunu çok iyi ortaya koyuyor ve minik puntolarla basılı toplam 6 sayfa kaynakça da var... hemen peşin peşin yazayım romanı çok sevdim, zevkle, keyifle, merakla okudum, 6. Rushdie kitabımı da memnuniyetle tamamladım... Ekber Şah (1542-1605), farklı dinlere sahip olan tebaasını ortak tek bir din çatısı altında birleştirmek projes...

Bu romanı kitap sitelerinin birinde dolaşırken gördüm, kadın hikayesi olması ilgimi çekti, okumak istedim... konusu arka kapakta çok detaylı anlatıldığı için ilave bir şey yazmayacağım... yazarın ilk romanıymış, sonrasında The Secret Keeper of Jaipur isimli devam kitabını yazmış, şu sıralarda üçlemenin son kitabı üzerinde çalışıyormuş... romanı beğendim hem toplumun yapısı, gelenek görenekler hem de Hint kınasının yapılışı, desenlerin çizimi, anlamları çok güzel anlatılmıştı... okurken bu roman ne güzel dizi olur diye düşünmüştüm, onun üzerinde de çalışılıyormuş... yaz ayları için ideal, okuması keyifli bir romandı sevdim, devam kitapları da yayımlanırsa onları da okumak isterim, bu romanı herkese öneririm... Yazar: Alka Joshi Çevirmen : Yasemin Büte Özgün Adı: The Henna Artist Sayfa Sayısı : 424 Basım Yılı : 2021 Yayınevi : Arkadya Hayallerin yükü ne kadar ağırdır bir kadının omuzlarında? 1950’li yılların Hindistan’ındaki ücra bir köyde, daha çocuk yaşta sevmediği bir adam...

Salman Rushdie'den okuduğum 5. kitap bu... Yazar özünde Keşmir'i (*) , gelenek göreneklerini, ayrılmadan sonra her iki tarafın (Hindistan ve Pakistan) yapıp ettiklerini, siyasal çekişmeleri, A.B.D'nin ortalığı nasıl karıştırdığını ve her zaman arada ezilen yöre halkının uğradığı zulümü (insanın her yerde ve her zamanda yaptığı vahşeti) en ince ayrıntısına varana kadar anlatıyor... Roman karakterleri şöyle; Max: Büyükelçi; onun üzerinden hem Keşmir konusunu hem de II. Dünya Savaşı sırasında Fransa'da yaşananları anlatıyor... Kitap geneline baktığımda bu II. Dünya Savaşı hikayesine neden gerek duymuş pek anlayamadım, severek okuduysam da olmasa romanda bir şey kaybolmazdı... Hindistan/Keşmire : Büyükelçinin kızı; geçmişini bilmeyen, kafası karışık bir genç kız, hem babasının ölümü sırasında yaşananlar hem de romanın finali onun bölümünde anlatılıyor... Bunyi : Keşmir'in Paçigam köyünden çok güzel, hırslı, dansçı bir kız; bu bölümde 1947 ve takip eden yıllarda K...

Bu seferki roman; Salman Rushdie 'den okuduğum 4. kitap, yazarın 1981 yılında yazdığı ikinci kitap aynı zamanda... 1947'de Hindistan'ın bağımsızlığını kazanması ile başlıyor, arada bağımsızlık öncesi günlere de gidiyor ve ülke tarihinde 1978'e kadar geçen zamanı (siyasal ve toplumsal olayları) anlatıyor... bu hikayeyi; tam bağımsızlığın ilan edildiği anda doğan, gerçeküstü özelliklere sahip Salim Sina isimli çocuğun hayatıyla bağlantılı olarak ortaya koyuyor... Hindistan-Pakistan savaşı, Batı Pakistan- Doğu Pakistan (Bangladeş) savaşı anlatılıyor ve Hindistan'daki olağanüstü hal ile roman bitiyor... tabii tüm tarihi olayları, Salim Sina'nın başından geçenlerle okuyoruz... Salim Sina'nın 10 yaşında ortaya çıkan telepatik gücü, yetişkinliğinde koku yoluyla insanları anlama ve iz sürmeye geçiş yapıyor... ayrıca geniş ailesi ve çevresindeki insanlarda çok ilginç karakterler, hepsinin üzerinden Hindistan ve Pakistan'ın o günlerdeki tarihini ve Indira Gandhi ...

Bu roman; Salman Rushdie 'den okuduğum üçüncü kitap, 1998 yılında yazılmış, yazarın kitaba ismini veren şarkı sözü U2 Grubu tarafından bestelenmiş (müzik pek benim konum değil ama internette gördüğüm kadarıyla herkes şarkıyı çok beğeniyor) ama kitap o kadar şanslı değil, rastladığım yorumlara göre Rushdie'nin en zayıf eseri olarak gösteriliyor... Kitap arka kapağına baktığınızda hem büyük bir aşk, hem de müzik temalı (ki bu ikili çok hoş duygular uyandırıyor) bir hikaye okuyacağınızı düşünüyorsunuz fakat, roman aslında HER ŞEYİ anlatıyor, yok yok yani... bu kadar çok konunun iç içe anlatıldığı başka bir roman okumadım herhalde... 1937 yılında Bombay'da başlıyor, İngiltere'de devam edip, 1998 yılında A.B.D'de bitiyor; aşk ve müziğin yanı sıra bu zaman aralığında dünyada yaşanmış tarihsel olaylar, her üç ülkedeki siyaset ve siyasetin kirli ilişkileri, mitoloji (hem Yunan hem de Hint versiyonları), dinler-tanrılar, kültür, ekonomi, doğa olayları, paralel evren...

Bu kitabı kitapçıda tesadüfen görüp, yalnızca Tibet ve Himalayalar'ı sevdiğim için aldım... her ne kadar konusu din ile ilgili görünüyorsa da iyi çıkacağına dair garip bir hisle riske girmeye karar verdim... okumaya başladıktan sonra konunun hikaye hikaye gittiğini gördüm, hafiften kişisel gelişim havası da vardı dolayısıyla bana uymayan ne varsa (din, kişisel gelişim, hikayeler) kitapta toplanmıştı... ve fakat; başlangıçta biraz tedirgin olsam da kitabı beğendim, hikayeler hoştu (sonunda birbirine bağlanıyordu), manzara tasvirleri çok iyiydi, keşişle birlikte o dağlarda bende geziyormuşum gibi hissettim... Ravi Shankar Etteth, Hindistan Palakkad doğumlu yazar ve karikatüristmiş, The New Indian Express gazetesinin editörü ve köşe yazarıymış, Yeni Delhi'de yaşıyormuş... yazarın başka kitapları da var ama dilimize yalnızca bu kitap çevrilmiş gibi görünüyor... Sonuçta beklentimi aşan bir okuma oldu, kitabı beğendim, okuyun derim... Yazar: Ravi Shankar Etteth Çevi...

Bu Eylül ayı okuma açısından çok verimsiz geçti, Salman Rushdie 'nin bu kitabını da Eylül'e yetiştiririm diye düşünmüştüm ama olmadı... hem Eylül ayını verimsiz geçirmemin hem de bu kitabı bu kadar uzun zamana okumamın benden kaynaklanan sebepleri var ama yine de neden böyle oldu tam bilemiyorum... Gelelim 1995 yılında yazılan bu kitaba; yukarıda soyağacını gördüğünüz Hintli-Yahudi bir ailenin kuşaklara yayılan hikayesini anlatıyor... tabii bu arada Hindistan'ın bahsedilen yıllardaki durumu da ana konuya dahil... hikaye ailenin en küçük ve tek erkek çocuğu Moor tarafından anlatılıyor ve ön planda ailenin kadınları yer alıyor, özellikle de annesi Aurora... zengin bir baharat tüccarı aileden gelmesine rağmen Aurora yetenekli bir ressam, baskın ve aykırı bir karakter... baba Abraham başlarda çok silik ve geri planda olmasına rağmen kitabın sonlarına gelindiğinde kişiliğinin/yaptıklarının şok edici gerçeği çok şaşırtıcıydı...   ''İnsanın sapkınlığı kahramanlığı...

Bu romanı epeydir biliyorum ama nasılsa bir gün okurum diye diye öylece kalmıştı, sonrasında yazarın uzun aradan sonra ikinci romanı (Mutlak Mutluluk Bakanlığı) çıktı ve bu ikinci kitap daha çok ilgimi çekti... fakat ilk kitap dururken ikinciden başlamak anlamsız geldi ve sırasıyla okuyayım dedim... sorun şu ki; yanlış bir karar olmuş, direkt ikinci romanı okusam ne hissederdim bilemiyorum ama bunu hiç sevmedim, dolayısıyla diğeri de kalıyor... Bu ödüllü bir kitap ve çok seveni var, başlamadan beğeneceğim bir kitap olduğunu düşünüyordum ama yaklaşık 5-6 gündür okumaya çalışıyorum, zor bela 122. sayfaya kadar geldim ama ne konunun içine girebildim, ne doğru düzgün bir şey anladım, ne de hoşlandım... hatta İlknur Özdemir, sevdiğim yetkin bir çevirmen olduğu halde çeviriden bile memnun kalmadım... daha kitap okuma şevkiyle dolduğum bir zamanda okusam en azından kitabı bitirirdim ama şimdi öyle hissetmiyorum... ilk birkaç sayfada bana uymadığını anladıysam da belki sonrasında alışır...

Salman Rushdie, eserleri okunmadan kendisine en çok kara çalınan yazar olarak biliniyor... bende  Utanç romanına, okuduğum başka bir kitapta (yüksek ihtimal Murakami'lerden birinde) rastlayana kadar hiçbir kitabını okumamıştım... ve yine bir büyük yazar için çok geç kalmış olduğumu görüyorum, hem yazarı hem de bu romanı çok beğendim mükemmeldi... Roman 1983 yılında yazılmış, bir yandan siyasi, bir yandan da binbir gece masallarına benzer bir hali var... yazarın tarzı oldukça değişik (acaba tüm romanlarında aynı şekilde mi diye merak ettim), masala benzer hikayesini anlatırken araya girip kısa bölümler halinde kendi düşüncelerini (ki burada Pakistan ve siyasi tarihini) okuyucuya aktarıyor ''Gerçek hayat malzemeleri nasıl da zorlayıcı bir hal alabilir! -Mesela (.......) Belucistan'daki soykırımdan; ya da yurtdışında lisansüstü eğitim için verilen burslarda fanatik Cemaat Partisi üyelerinin kayırılmasından; ya da sariyi müstehcen bir giysi ilan etme girişiminden; ya ...

Bu kitap; herhangi bir açıklama yok ama İngilizceden çevrilmiş gibi duruyor ve akrabalık hitapları yine yanlış çevrilmiş (bir erkek, erkek kardeşinin karısından bahsederken ‘’ Baldızım’’  (sf:74) diyor!) bu tip hatalar beni romandan koparıyor hiç memnun değilim... diğer bir konu kitabın ismi ile ilgili, romanın orijinal ismi ‘’ Ova’’  ki Hindistan’da konunun geçtiği yerde -oldukça ayrıntılı tasviri yapılan- bir ova var ve bu insanların hayatında önemli bir yer tutuyor, mantıklı bir isim yani... bizim yayınevi ise romanın son cümlesinde geçen bu romantik denilebilecek ismi seçmiş ilgi çeksin diye herhalde, neyse geçelim... Gelelim romana; peşinen söyleyeyim güzel bir kitap ve başarılı bir yazar... ve aldığı ödülleri fazlasıyla hak ediyor... roman iki katmanlı oluşturulmuş, ilki Hindistan’da 1967-68’de ortaya çıkan Naksalit isimli bir komünist hareketi ve o günden bu yana siyasi ortamı konu ediyor... ikinci olarak ise birbirine çok bağlı iki erkek kardeşin hayatı, evli...