''kitap gibi''

Kara mizahı, hicivli dili ve eşsiz hayal gücüyle 20. yüzyılın en önemli yazarları arasında yer alan Vonnegut, diyor kitabın arka kapak yazısı ve geçen sene Mezbaha 5 romanını okuduğumdan beri aynı fikirdeyim, bu kitapla da pekiştirmiş oldum... romanları okumaktan büyük keyif aldım ama ben asıl yazarı ve dünya görüşünü çok sevdim... Vonnegut bu romanı 1965’de yazmış, ülkesindeki (dünyadaki) gelir dağılımı adaletsizliğine dikkat çekmek istiyor. Bugün olsa ne hissederdi acaba? (Merkezi İngiltere'de bulunan Oxfam grubu tarafından yapılan araştırma, en zengin yüzde 1'lik dilime girenlerin, 2016'da küresel servetin yarısından fazlasına sahip olacağını ortaya çıkardı. Dünyadaki en zengin yüzde 1'lik kesimin varlığı, 2009'da yüzde 44 iken, 2014'te yüzde 48'e yükseldi Dünya Gazetesi)  tabii yazar farklı üslubu nedeniyle bu konuyu dolambaçlı ve mizahi bir yönden anlatıyor... Eliot Rosewater, A.B.D.’nin en en zengin ailelerinden birinin son kuşağıdır, ina...

Bu kitap 1969 yılında yazılmış, dilimize de 1975 yılında çevrilmiş, bende çok uzun zamandır okumak istiyorum ama önceki baskıların tamamı tükenmişti... kitapçıda April Yayınevinin geçen ay yayımladığı yeni baskıyı görünce nasıl sevindim anlatamam... kitabın ilk sayfasından devam edersem; MEZBAHA 5 VEYA ÇOCUKLARIN HAÇLI SEFERİ ÖLÜME ÖDENEN BİR DANS BORCU KURT VONNEGUT, Savaş Dışı Kalmış Bir Piyade Keşif Eri ve Bir Savaş Esiri Sıfatlarıyla Çok Uzun Zaman Önce, Elbe Nehri’ndeki Floransa da Denen Dresden’in Yangın Bombalarıyla Bombalanmasına Şahit Olmuş ve Belki Günün Birinde Anlatabilmek İçin Bombardımandan Sağ Kurtulmuştur . 13 Şubat 1945’de -Avrupa’da savaşın bitimine birkaç ay kala- önem taşıyan bir savaş sanayine yahut askeri varlığa sahip olmayan Dresden şehri müttefiklerce yerle yeksan edilmiş, Hiroşima’dan bile çok sivil ölmüştür... büyük bir kötülüğü ortadan kaldırmak için daha büyük bir kötülük yapılmıştır... Almanların ses çıkaracak yüzü olmadı...