''kitap gibi''

Söze başlarken Lawrence Durrell'i çok başarılı bulduğumu ve çok sevdiğim bir yazar olduğunu belirteyim... yazdığı konudan bağımsız sadece dili ve anlatımı için de okurum, konunun geçtiği zaman ve mekana okuyanı dahil etmesini çok seviyorum... bu girişten sonra İskenderiye Dörtlemesi'nin peşi sıra merakla başladığım Avignon Beşlisi'nin ilk kitabına gelirsek; konu Gnostisizm(*)  ile ilgili; herhangi bir din veya din benzeri felsefeler hiç ilgimi çekmediği için gnostikleri okumakta cazip gelmedi karakterleri -özellikle İskenderiye Dörtlemesi- ile karşılaştırdığımda çok silik buldum, bana hiç hitap etmediler, iki erkek, bir kadın ile iki kadın, bir erkekten oluşan üçlü ilişkiler bunlar ve eşcinsellik de var ensest de... itirazım bu ilişkilerin işlenmesine değil, zaten çok soyut anlatılıyor rahatsız edici bir yanı yok, hatta platonik mi gerçek mi onu bile tam netleştiremedim, sadece hiç ilgimi çekmediler romanın bazı kısımlarını hiç anlamadım ger...

30 Ağustos Zafer Bayramımız Kutlu Olsun... Nice nice yüz yıllara... Doris Lessing'le 2008'de okuduğum Altın Defter 'le tanıştım ve çok sevdim, ikinci olarak Türkü Söylüyor Otlar 'ı (ismini muhteşem buluyorum) seçmiştim aslında ama o zamanlar ırkçı bir hikaye okumak istememiştim ve bugüne kaldı... arada yazarın Mara ve Dann romanını okudum onu da çok beğendim ve sıra Türkü Söylüyor Otlar' a geldi... yazarın birbirinden çok farklı bu üç romanını da çok sevdim ama sanki Türkü Söylüyor Otlar bir adım daha öne çıkıyor, muhteşemdi... Kitapta ırkçılığa dair konular var fakat hikayenin özü; birbiri ile alakasız karakterde ve hayata karşı farklı beklentileri olan iki kişinin tamamen rastlantı sonucu evlenmeleri ve derme çatma bir çiftlikte, yoksulluk içinde hayatı sürdürmeye çalışmaları (daha çok zaman geçirmeleri) üzerine şekilleniyor... Mary; fakir ve sorunlu ailesinden yatılı okula giderek sonrasında da stenograf olarak iş bularak kurtulan ve şehirde hayatından memnun ...