''kitap gibi''

Joseph Conrad çok sevdiğim bir yazar ve bu okuduğum üçüncü kitabı, uzun bir öykü ile Kongo'da bulunduğu zaman tuttuğu kendi günlüklerinden oluşuyor... ayrıca yayınevi kitaba Owen Knowles tarafından yazılan bir de önsöz eklemiş... Açıkçası çok seveceğim bir kitap bekliyordum, buna karşılık çok karmaşık yazılmış bir hikaye buldum, evet yazarın tarzı bu şekilde ama bu, okuduğum diğer ikisinden de zor bir metindi... hem anlamakta hem de konudan kopmadan okumakta çok zorlandım... tek olumlu yan olarak; anlatmak istediği o Karanlığın Yüreğini, Emperyalizmin Sömürüsünü çok iyi hissettiğimi söyleyebilirim... Klasiklere eklenen önsözlerden pek hoşlanmadığım için onu kitabı bitirdikten sonra okudum ama oda daha ayrı karmaşık ve çevirisi kötü bir metindi, dolayısıyla bana pek faydası olmadı... açıkçası internette dolaşırken çok daha iyi değerlendirmelere rastladım... Benim okumam çok kopuk kopuk oldu (çeviriden de çok hoşlandığımı söyleyemeyeceğim), önceden okuduğum kitaplard...

Arjantinli yazar Eduardo Berti'den ilk kez okuyorum, bu kitaba rastlayana kadar yazardan haberim bile yoktu... arka kapak açıklaması cazip gelmişti (ki anafikri iyi anlatıyor) ama olmasını beklediğimden çok farklı bir roman buldum... Roman başka bir ülkede yabancı olmanın, farklı bir dili konuşmanın/okuyup-yazmanın, kimlik sorunlarının ana fikrini oluşturduğu iç içe geçmiş birkaç hikayeden oluşuyor... ilkinde otobiyografik unsurları içeren bir öykü ve bu romanı yazma serüvenini anlattığı kısım, ikincisi yazar Joseph Conrad'ın yaşamına dair kurguladığı bir hikaye, üçüncüsü de yazarın babasının yazdığı kitaptan kısa bir öykü... Joseph Conrad'dan yalnızca iki kitap okumuş olsam da müstesna bir yazar olduğunu düşünüyorum ve romanlarını çok sevdim, dolayısıyla bu kitapta ona rastladığımda hem çok şaşırdım hem de çok mutlu oldum, benim için en ilginç nokta buydu... Conrad herkesin bildiği gibi Polonyalı, sonradan İngiliz uyruğuna geçmiş ve eserlerini İngilizce olarak...

J. Conrad'dan ilk kez iki sene önce Casus romanını okudum ve yazarın tarzına biraz gecikmeli ısındıysam da romanı sevmiştim... Conrad daha çok denizcilik konusunda yazdıkları ile biliniyor ama ben ısrarla siyasi romanlarını okuyorum... bu roman yayımlandığı 1911 yılında İngiltere'de ve diğer batı ülkelerinde hayal kırıklığı ile karşılanmış, 6 yıl sonra Rusya'da yayımlanması ile daha büyük bir ilgi görmüş, günümüzde de yazarın çok sevilen eserleri içinde yer almıyor ve bir miktar sıkıcı bulunuyormuş... hal böyle iken garip bir biçimde ben romanı çok sevdim, yazarın tarzını da bildiğim için rahatlıkla okudum ve çok keyif aldım... tabii bu romanda da konu çok ağır işliyor, olaylardan çok karakterlerin ruh durumlarına yoğunlaşıyor ve özellikle 2. bölüm biraz daha zor okunuyor... kitabı okurken Dostoyevski'ye benziyor diye düşünmüştüm, Zabel'in sonsözünde Conrad'ın hem hayran olduğu hem de itici bulduğu Dostoyevski'nin değişken yazım tarzından etkilenerek yazdığ...

Joseph Conrad (1857-1924) Polonya asıllı olup, İngiliz dilinin önemli yazarları arasında yer alıyormuş... bu romanı 1908 yılında yazmış, 1920’de yazdığı önsözde kitabın başına eklenmiş... Conrad’dan okumak istiyordum ve bu kitabı seçmemdeki sebep casusluk hikayesi olmasıydı, heyecanlı olacağını düşünmüştüm ama pek öyle olmadı... öncelikle ana karakter bir casus ama hikaye psikolojik... herkesin tek tek davranışları, düşündükleri, birbirleri hakkında fikirleri ayrıntılı olarak irdeleniyor... hem kitabın beklediğimden farklı çıkması, hem romanın oldukça durağan, tıpkı Londra havası gibi kurşuni ve kasvetli olması, hem de bundan önce okuduğum romanın çok hareketli ve renkli olması başlangıçta kitaba adapte olmamı çok zorlaştırdı... ancak yarısından sonra ilgimi toparlayabildim ve ondan sonra da romanı sevdim... diğer kitapları nasıldır bilemiyorum, benim yazardan ilk okumam ama eğer bu kitabı okuyacaksanız ağır işlediğini, duygu ve davranışlara yoğunlaştığını bilin... Konu ise şö...