''kitap gibi''

Yukarıda görüldüğü üzere Gül İrepoğlu'nun kurgu eserlerinin tamamını okudum sayılır, daha öncede blogumda İstanbul Yıldızı 'nı yorumlamış, diğer kitaplarından da kısaca bahsetmiştim... bu seferki romana kadar hepsini çok sevmiştim, yazarın üslubunu da beğeniyorum ama bu kısa romanı bitirmek için çabalayıp durdum ve çok zamanımı aldı... Romanda; ana hikaye Mesut Cemil Bey ve öğrencisi Dürdane Hanım'ın aşkı ama romanın yazarı da karakterlerden biri ve sürekli araya girerek onun da kavuşamadığı aşkını okuyoruz... ayrıca müzikten, renklerden, kıyafetlerden, o dönemin sanatçılarından da çokça bahsediyor... bu gerçek bir hikayeden yola çıkan kurgu bir eser, biyografi değil... Dürdane Hanım'ın yaşadıklarının büyük bir aşk olduğu sürekli dillendiriliyor ve konu o minvalde ilerliyor ama bu tip hikayeler bana hiç öyle gelmez, hep çok mantıksız bulurum... dolayısıyla konu bana hiç cazip gelmedi ve sürekli araya başka hikayeleri de dahil ederek anlatıyor o yüzden de bir s...

Yukarıda Tüyap Kitap fuarından aldığım kitapları görüyorsunuz, diğerlerinde de aklım kaldı ama ancak bu kadarını taşıyabildim:)) Gelelim Dokunmadan 'a; Nermin Yıldırım'ı seviyorum (bu okuduğum 3. kitabı) ama bu roman için ne söyleyeceğimi pek bilemiyorum... İlk 100 sayfa iyiydi (hatta beşik kertmesi muhabbeti mükemmeldi), nasıl ki hikaye Memleketimin Hallerin e evrildi, bütün ilgimi kaybettim... akıcı bir kitaptı o yüzden sonuna kadar okumak zor olmadı ama keşke yazar sadece Adalet'in hikayesini anlatsaydı, ülkede yaşananları konu edeceğim diye şehirden şehire dolaştırıp romanı gereksiz uzatmasaydı sevebilirdim... maalesef bu da bana uymayan kitaplar arasına girdi... Yazar: Nermin Yıldırım Sayfa Sayısı : 320 Basım Yılı : 2017 (6. Baskı) Yayınevi: Hep Kitap Adalet, yirmi dokuz yaşında genç bir kadın. Hayata ve insanlara dokunmadan, ne mutlu ne mutsuz, öylesine yaşayıp gitmektedir. Ta ki doktoru, ölümcül bir hastalığa yakalandığını söyleyene dek....