''kitap gibi''

Norveçli yazar diye Dag Solstad ilgimi çekmişti (ayrıca bir çok kişi önerdi) ama bir türlü okuyamadım ve öylece kaldı... bu kitabı görünce artık zamanı diye düşündüm ve bir cinayete tanık olup onu ihbar etmemek nasıl oluyor diye de merak ettim ve buradayız... sonucu en başta yazayım o merak konusu çözümlenmedi öylece duruyor ki bundan hiç memnun değilim... Roman Noel akşamı başlıyor ve Profesör karşı apartmanda genç bir kadının öldürülüşünü görüyor  (gerçi çıplak gözle pencereden pencereye görüyor ama Profesör kadının öldüğünden emin)  hemen polise haber vermek için telefonun başına gidiyor ama bir türlü ahizeyi kaldıramıyor ve varoluşçu düşünceler başlıyor... hem gençliğinden, arkadaşlarından, dünya görüşünden haberdar oluyoruz, hem Profesör Ibsen konusunda uzman olduğu için Ibsen, eserleri ve genel olarak edebiyat hakkındaki düşüncelerini öğreniyoruz, hem de bu cinayeti neden haber veremedi diye kafasında beyin fırtınası yaratan fikirleri okuyoruz... Şimdi; ben pek varol...