''kitap gibi''

Salamina Askerleri 'ni okuduğumdan beri yazara devam etmek istiyordum, kitabı da seçmiştim (Sahtekâr) ama gerçekleştirmem iki yılı buldu... bu gerçeğe dayalı bir anlatı; arka kapak açıklamasından da görüleceği üzere Enric Marco Batlle'nin (1921-2022) hayatını (kurgulamasını) anlatıyor... Enric Marco'nun özgeçmişi kısaca şöyle: II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası tarafından Flossenbürg toplama kampında hapsedildiğini iddia eden Katalan bir sahtekar ve eski sendikacıydı. Barselona'da doğan Marco, yabancı işçi olarak Almanya'ya gönüllü olarak gitmiş ve hiçbir zaman toplama kampında tutulmamıştır. İspanya'nın demokrasiye geçişinden sonra, Ulusal İşçi Konfederasyonu'nun (CNT) genel sekreteri olarak kısa bir süre görev yaptıktan sonra, Holokost'tan sağ kurtulma öyküleriyle tanınmıştır. Katalan hükümeti tarafından Creu de Sant Jordi ödülüne layık görülmüş ve Nazizm kurbanlarının İspanyol örgütü olan Amical de Mauthausen'in başkanı olmuştur . 2005 yıl...

Patrick Lafcadio Hearn , Japon adıyla Koizumi Yakumo (1850-1904), Yunanistan'ın Lefkada adasında İrlandalı bir baba ile Yunan bir annenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Ardından bir dizi karmaşık çatışma ve olay onun Dublin'e taşınmasına neden oldu ve daha sonra annesi, ardından babası ve son olarak büyük teyzesi tarafından terk edildi. 19 yaşındayken Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti ve burada önce Cincinnati'de ve daha sonra New Orleans'ta bir gazete muhabiri olarak iş buldu. Oradan muhabir olarak iki yıl kaldığı Fransız Batı Hint Adaları'na ve ardından hayatının geri kalanını yaşayacağı Japonya'ya gitti. Hearn, Japonya'da bir Japon kadınla evlendi, ondan dört çocuğu oldu. Japonya hakkındaki yazıları Batı dünyasına, o zamanlar büyük ölçüde bilinmeyen ama büyüleyici bir kültüre bir bakış sundu. (Vikipedi) Bu kitap yukarıda özgeçmişini gördüğünüz yazar Lafcadio Hearn'ün hayatını anlatıyor ama klasik bir biyografi değil... hayatına giren kadınl...

2021'de İtalyan yazar Anna Banti'nin yazdığı Artemisia romanını okumuş ve 17. yüzyıl ressamı Artemisia Gentileschi'ye (1593-1654) hayran olmuştum... bu sefer bir başka Artemisia romanına kütüphanede rastladım ve çok mutlu oldum, bakalım Fransız bir yazar nasıl anlatmış diye merak ettim ve buradayız... Her iki romanda Artemisia Gentileschi'nin hayatını anlatıyor ama daha çok tarihi kurgu olarak düşünebiliriz... R. Jamis'in romanı daha kolay okunuyor, Anna Banti daha karmaşık yazmıştı, diğer açıdan Anna Banti'de ressamı ve dönemi gözümde çok iyi canlandırabilmiştim, Jamis'de 17. yüzyılı yakalamakta zaman zaman zorlandım ki bundan çok hoşlanmıyorum o tarihi her halükarda hissetmek isterim... R. Jamis'in romanı kısa kısa bölümler halinde yazılmış her bir bölümün başında kısa cümleler var, kimi ressamların sözleri, kimi tecavüz davasının tutanaklarından kesitler, kimi Artemisia'nın yazdığı mektuplardan bölümler, kimi aile fertlerinin sözlerinden oluşu...

Yaklaşık on yıl önce, Zweig biyografilerini daha yoğun okuduğum dönemde, Joseph Fouché (1759-1820) listemdeydi ama bugüne kaldı ve 13. Zweig biyografisi (toplamda 20. Zweig kitabı) olarak okudum... Bu kitabı bana hatırlatan son dönemde peş peşe okuduğüm Fred Vargas'ın Korku İklimi ve Lawrence Durrell'in Mountolive romanları oldu, bu durumdan da ayrıca mutlu oldum... Fransız İhtilali için Zweig'den Marie Antoinette 'i okumak istemiştim ama orada Kraliçeyi anlatıyordu meğer Fransız Devrimi Joseph Fouché'deymiş, biraz gecikmeyle de olsa okuduğuma çok memnunum... ''Zamanının en güçlü, bütün zamanların en tuhaf adamlarından biri olan Joseph Fouché, yaşadığı dönemde pek az sevgiye mazhar oldu, gelecek kuşaklarca da adil değerlendirilmedi. St. Hélène Adası’ndayken Napoléon, Jakobenlerden Robespierre ve Carnot, Barras, Talleyrand – anılarında, ister kralcı ister cumhuriyetçi ya da Napoléon yanlısı olsunlar, bütün tarih yazarları, yazılarında Fouché’nin adını an...

Vénus Khoury-Ghata dört yıl önce keşfettiğim ve çok beğendiğim Lübnan doğumlu bir şair ve yazar, bu okuduğum üçüncü kitabı... ilk okuduğum; Yedi Taş bir kurguydu, sonraki; Rus şair ve denemeci olan Osip Mandelştam'ın (1891–1938) sürgün günlerini anlatıyordu, bu kitap ise; Rus şair Marina Tsvetayeva'nın (1892-1941) hayatını konu eden biyografik bir anlatı... Marina Tsvetayeva ağzında gümüş kaşıkla doğan biri, Moskova Güzel Sanatlar Müzesinin (bugün Puşkin Müzesi) kurucusu sanat tarihçisi İvan Tsvetayev ile Polonya soylu sınıfından piyanist Maria Meyn'in kızı... müzik-edebiyat konusunda hem Rusya'da hem de Avrupa'da iyi okullarda eğitim alır, 7 yaşında Fransızca, 12 yaşında Almanca öğrenir, 17 yaşında yazdığı şiirler dikkat çekmeye başlar, 1910'da ilk şiir kitabı, 1912'de ikinci kitabı yayımlanır, yine bu yıl ailesinin karşı çıkmasına rağmen Sergey Efron ile evlenir... 1917 Ekim devrimiyle her şey tepetaklak olur, kocası Beyaz Ordu saflarında savaşa katıl...

Sara Seager  (21 Temmuz 1971 doğumlu) Kanadalı-Amerikalı bir astrofizikçi ve gezegen bilimcidir. Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde 1941 Sınıfı Gezegen Bilimi Profesörü, Fizik Profesörü ve Havacılık ve Uzay Bilimleri Profesörüdür. 1994'te Toronto Üniversitesi'nden Matematik ve Fizik alanında l isans derecesini, 1999'da da Harvard Üniversitesi'nden astronomi alanında doktora derecesini aldı . 2006 yılına kadar Washington Carnegie Enstitüsü'nde kıdemli araştırma personeli olarak görev yaptı. Ocak 2007'de Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'ne hem fizik hem de gezegen bilimi alanında katıldı. Temmuz 2010'da profesörlüğe yükseltildi. Geçmiş araştırmaları, ötegezegen atmosferleri alanının temellerini atmasıyla tanınırken, şu anki araştırması, ötegezegen atmosferlerine ve gelecekteki yaşam belirtilerini atmosferik biyo-imza gazları yoluyla aramaya odaklanıyor. Seager'e , 2013 yılında MacArthur Vakfı ''deha'' ödülünü kazandıran araş...

Bu kitabı yine indirimliler arasında buldum ama bildiğim bir romandı, II. Dünya Savaşı'nın ''Unutulan Cephesi'' olarak adlandırılan İtalya cephesine dair çok az okuma yaptığım (yazılanlar da az zaten) ve biyografik bir eser olduğu için okumak istedim... ''Belgelerin yakılması, kolektif bellek yitimi ve hikayeyi öğrendiğim sırada karakterlerin bir çoğunun ölmüş olması nedeniyle zaman zaman yalnızca geriye kalan tek fiziksel kanıt olan Pino'nun onlarca yıl sonra hatırlayabildiklerine dayanan sahneleri ve diyalogları yeniden kurmakta zorlandım ve hayal gücümün yakıtı yaptığım araştırmalar ve bilinçli şüpheler oldu. Bazı örneklerde, anlatı tutarlılığı nedeniyle olayları ve karakterleri de kaynaştırdım ya da kısalttım ve bana kırpılarak anlatılmış olanları tamamen süsledim. Sonuç olarak; okumak üzere olduğunuz bu hikaye kurgu dışı bir anlatı değil, Pino Lella'nın 1943 yılının Haziran ayından 1945 yılının Mayıs ayına kadar yaşadıklarına bağlı kalan biyogr...

Sanat tarihçisi Lucia Lopresti, Anna Banti adıyla yazdığı bu romanın kısacık ama yoğun sunuşunda şöyle anlatıyor Artemisia'yı: '' 1598'de Roma'da, Pisa'lı bir aileden doğdu. Usta ressam Orazio'nun kızıdır. Gençkızlığa yeni erdiği sıralarda onurunun ve sevgisinin ırzına geçildi. Resmi bir iğfal davasında aşağılandı. Napoli'de resim akademisi açtı. 1638'e doğru Papa'ya başkaldıran, bölücü İngiltere'ye gitme yürekliliği gösterdi. Sözleri ve eserleriyle erkek ve kadınların iş hayatında eşit hakları ve her iki cins arasında ruh eşitliği olması gerektiğini savunan ilk kadınlardandır. Biyografilerinde ölüm yılı belirtilmemektedir. (syf:9-10)'' Wikipedia'da Artemisia'nın doğum yılı 1593, ölüm yılı 1654 olarak belirtiliyor... Bu kitabı yayımlandığı yıl okumak istemiştim, Artemisia çok ilgimi çekmişti ama ancak gerçekleştirebildim... öncesinde bu eserin biyografi olduğunu düşünüyordum ama biyografi ile harmanlanmış bir tarihi kurgu ...

          29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız Kutlu ve Daim Olsun... Yukarıda görüldüğü üzere Isabel Allende bu kitabında gerçek bir karakteri anlatıyor... yazarın notunda kurguladığı kısmın çok fazla olmadığını okuyoruz, kitabın sonuna da detaylı bir kaynakça eklemiş... 1507 yılında doğan Inés Suárez çok güçlü, ne istediğini bilen, çok çalışkan bir kadın... karakterinin ve yeteneklerinin çok iyi olduğunu düşünmeme rağmen, hayatına ve başardığı işlere inanamadım... olağanüstü bir hayatı olmuş, 16. yüzyıl düşünüldüğünde başardıkları iyice inanılmaz geliyor... ''Biz İspanyollar Yenidünya'ya ayak bastığımız gün bu kültürlerin sonu gelmiş oldu. Başlangıçta bizleri iyi karşılamışlardı. Duydukları merak ihtiyata galebe çalmıştı. Altının, yani kendilerinde bol bol bulunan o yumuşak yararsız madenin, denizden çıkan bu koca sakallı acayip adamların hoşuna gittiğini görünce, avuç avuç armağan ettiler onlara. Ama çok geçmeden bizim o doymak bilmez iştahımız ve o müthiş kibrim...