''kitap gibi''

J. Barnes'dan 2016'da Zamanın Gürültüsü 'nü okumuş çok beğenmiştim, o yüzden başka bir kitap daha okumak istedim ve Bir Son Duygusu'nu seçtim... bu kitabı alalı çok oluyor, ilk denememde; 3-5 sayfa okuduktan sonra hiç bana hitap etmiyor gibi gelmişti ama herhalde zamanlamam doğru değil diye düşünmüştüm... şimdi okuyup bitirdikten sonraki sonuç yine aynı, zamanlama ile alakası yok romanı hiç sevmedim, ilk duygum doğruymuş... Tony Webster'in (belki de yazarın kendisinin) varoluş sorunlarından bana daral geldi, basit haliyle yazarsam gençken ben kimdim? 60 yaşında kimim? diye diye sonuna geldik... yaklaşık 50 sayfayı merak ederek okudum gerisini ise bitirmek için, neyse ki çok kısa bir kitaptı... nihayetinde ödüllü, sevilen bir roman, deneyip kararınızı kendiniz verin derim...   Yazar: Julian Barnes Çevirmen : Serdar Rifat Kırkoğlu Özgün Adı: A Sense of an Ending Say fa Sayısı : 150 Basım Yılı : 2013 (2. Baskı) Yayınevi : Ayrıntı Bir Son Duygu...

Lenin müziği hüzünlü buluyordu. Stalin müzikten anladığını ve müziği takdir ettiğini düşünüyordu.  Kruşçev müziği hor görüyordu.  Bir besteci için hangisi en kötüsüdür? (syf:121) Julian Barnes’dan hep okumak istiyordum, ancak bu son romanı ile oldu... ilk olarak ismi gözüme çaptı, arka kapakta Şostakoviç’i görünce de hemen aldım... geçen sene Orkestra Şefi adlı romanı okuduğumdan beri besteci ilgimi çekiyor, hayatını anlatan bir kitabı okumasam olmazdı... J.Barnes, ana kaynakça olarak Elizabeth Wilson’un ‘’Şostakoviç: Anımsanan Bir Hayat, 1994’’ ve Solomon Volkov’un ‘’Tanıklık: Şostokoviç’in Anıları, 1979’’ adlı eserlerini belirtiyor, besteci hakkındaki başka çalışmalardan da faydalanarak bu muhteşem romanı yazmış... Kitabın ismi ‘’Zamanın Ruhu (zeitgeist)’’ ile aynı anlamda kullanılıyor, konu müzik olduğu için çok uygun bir tanım olmuş, zamanın ruhundan daha çok beğendim... ‘’Sanat herkese aittir ve hiç kimseye ait değildir. Sanat bütün zamanlara aittir ve hiçb...