''kitap gibi''

Çok güzel bir kitap bu, çok sevdim... Mark Crick; Kafka’dan Márquez’e, Steinbeck’e, Proust’a derken tam 14 büyük yazara yemek yaptırıyor ama öyle sıradan tarifler değil... her yazar kendi kitaplarını yazdıkları tarzda ve öykü içinde yemek tarifini veriyorlar, üstelik bazıları çok detaylı... Crick’in taklit yeteneğine hayran oldum, tıpkı o yazarların eserlerini okuyormuş gibi oluyorsunuz... eğer bu yazarların kitaplarını okumuşsanız çok daha fazla keyif alıyorsunuz... ben bu yazarlardan 6’sının (Austen, Kafka, Proust, Márquez, Steinbeck, Woolf) kitabını okudum ama diğerlerinin yemek tariflerini de çok beğendim... hoşça vakit geçirmek, yazarları yemekler üzerinden hatırlamak istiyorsanız kaçırmayın... Yazar: Mark Crick Çevirmen : Gülden Şen Sayfa Sayısı  : 88 Basım Yılı  : 2010 Yayınevi : Can Edebiyatın devleri mutfağa girerse… Büyük yazarların kitaplarını belki okudunuz, ama Kafka'dan K. usulü çorba, Austen'dan tarhunlu yumurta, Irvine Welsh'ten bol ç...

Yemek ve Hasret Anıları ‘’Kulebyaka insanın ağzını sulandırmalı, çırılçıplak, utanmaz, baştan çıkarıcı bir şekilde önünde uzanmalı. Ona göz kırparsın, kallavi bir dilim kesersin ve parmaklarını hemen üstünde gezdirirsin... Ağzına atarsın, gözyaşı gibi tereyağı damlar, iç harcı yağlıdır, suludur, yumurtası, sakatatı, soğanı boldur...’’ Anton Çehov / Denizkızı ‘’Mutfak hizmetçisi nihayet blini ile çıkageldi... Semyon Petroviç ciddi yanma tehlikesini göze alıp en üstteki (ve en sıcak) iki bliniyi kapıp lop diye tabağına koyuverdi. Blini koyu altın sarısıydı, hafif ve dolgundu – tüccarın kızının omuzları gibi...’’ Anton Çehov / İnsan Zaafı Üzerine: Tereyağı Bayramı Üzerine Bir İbret Anya von Bremzen ‘’Çehov’un ölçü dışı Slav iştahına yönelik hiciv yüklü övgüsü aşıkların esrik bir fantezisidir. Bazen İngiliz yazarlar için peyzaj (belki de sosyal sınıf?) neyse, 19. yüzyıl Rus yazarları için yemek oymuş gibi gelir bana. Ya da Almanlar için savaş, Fransızlar için aşk neyse; ko...

Bu romanla ilgili ne diyeceğimi pek bilemiyorum... kitabı almamdaki amaç, okuma serüvenim ve sonunda kendimi bulduğum nokta çok alakasız... bu romanın arka kapak açıklamasına ilk baktığımda çok hoşuma gitmişti... neden bilmem çok akıcı, eğlenceli hatta neşeli bir havası olduğunu düşünmüştüm... sonra yazarın kitabın tanıtımını yaptığı  ‘’Perşembe Buluşmaları’’ na katıldım ve Mario Levi’nin enerjik anlatımıyla da kitap hakkındaki fikrim pekişti... okumaya başlayınca ise her şey darmadağın oluverdi... ilk yüz sayfada hiç konsantre olamadım, bir türlü konunun içine giremedim zor bela yapılan bir okuma oldu... oysa ki yazarın okuduğum diğer kitabını ( Karanlık Çökerken Neredeydiniz ) çok sevmiştim... devamı daha kolay okundu ama beklediğimin aksine roman çok ağır işliyor, çok karamsar ve mutsuz bir yanı var... belki ben çok farklı bir beklentiyle başladığım için böyle hissettim ama romanın bir ilerleyememe sorunu var... Aslında bir aile hikayesi anlatılıyor, iki kızkardeş, o...