''kitap gibi''

Murakami'den en son 2021 yılında okumuşum, o zamandan sonra yazarın yayımlanan kitaplarını gördüm ama okumaya yeltenmedim, bıkmak gibi değil de çok sayıda okudum birazda başka yazarlara yer açmak lazım gibi bir durum oluştu... dolayısıyla bu seferki romandan da bir yıl gecikmeyle haberdar oldum, elime alır almaz Murakami'yi yine ne kadar çok özlediğimi fark ettim ve 17. kitabıma başlamış bulundum... Açılış iki gencin aşkı ile başlıyor (kız 16, erkek 17 yaşlarında), fikir kızdan çıksa da ikisi birlikte yüksek duvarları, kendine özgü kuralları olan bir şehirde geçen bir hikaye kurguluyorlar... daha yüksek duvarlar der demez; aklıma Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu romanı (ki çok severim) geldi ve ondan esintilerle devam etti... daha sonra bu iki genç ayrılıyorlar aradan çokça zaman geçiyor adam 40'lı yaşlarına geliyor ve birden kendini o şehirde buluyor ve konu devam ediyor... aslında kafamızda kendimizin oluşturduğu kısıtlamaları, duvarları anlatıyor... ayrıca ...

Peter Ackroyd'dan ikinci okumam her seferinde beni afallatıyor, ne diyeceğimi bilemiyorum... bu seferki polisiye olduğu ve yazarın tarzını da bildiğim için daha rahat okudum ama yine de çok değişik bir romandı... seri cinayetler, kocasını öldürmekten ceza alan bir kadın gibi unsurlar var ama polisiyeden başka her türe benziyordu... Dan Leno (1860-1904 Dan Leno sahne adıyla daha iyi bilinen George Wild Galvin, Viktorya döneminin sonlarında önde gelen bir İngiliz müzikhol komedyeni ve müzikal tiyatro oyuncusu ) ana karakterlerden biri, Karl Marx (1818-1883), George Gissing (1857-1903 İngiliz Romancı ) tali karakterler olarak romanda yer alıyor; Charles Babbage (1791-1871 İngiliz matematikçi, analitik filozof, makine mühendisi ve programlanabilir bilgisayar fikrini ortaya atan bilgisayar bilimcisi mucit ) ve icatlarından epeyce bahsediyor, Londra, Yahudilik ve Golem hikayeleri ile o dönemdeki tiyatro/gösteri dünyası, bir çok yazar ve eserleri uzun uzun anlatılıyor...   Yine bekle...