YUKİO MİŞİMA - Meleğin Çürüyüşü / BEREKET DENİZİ 4
2009'da başladığım Bereket Denizi okumalarımı nihayet tamamladım... ben 5-10 yıl aralıklarla okudum ama peş peşe okunsa daha iyi olur, kitaplar tek başına okunabiliyor o sorun değil ama karakterleri hatırlamak açısından daha avantajlı olur... gerçi bende hatırlama süreci romanı sevip sevmemem ile doğru orantılı, en çok Kaçak Atlar'daki İsao'yu hatırlıyorum mesela, geçen sene okuduğum Şafak Tapınağı'ndaki her şey ise çok silik... hoşlanma durumum şöyle; en çok 2. Kitap Kaçak Atlar'ı sevdim, sonra 1. Kitap Bahar Karları, sonra 4. Kitap Meleğin Çürüyüşü geliyor, 3. Kitap Şafak Tapınağı ise en sonda yer alıyor (onu sevmedim zaten)...
''Kulak kesilmiş dinleyen Toru'ya anlatıp dururken, aslında bütün bu uyarıların Kiyoaki, İsao ve Ying Çan için olduğunu düşünüyordu Honda. Evet onlarla konuşması gerekirdi. Onları alın yazılarının peşine takılıp uçmaktan alıkoyacak, kanatlarını kopartacak, gökyüzüne yükselmelerini engelleyecek, kalabalık yığınlarla birlikte yürümelerini sağlayacak önbilgilerle donatması gerekirdi. Dünya, uçmayı onaylamaz. Kanatlar, tehlikeli silahlardır. Kanatlar daha kullanılmadan bile, öz yıkımı çağırırlar. Eğer Honda, İsao'yu bütün o aptallara kabul ettirebilseydi, İsao kanatlardan haberi yokmuş gibi davranabilirdi. (........) Kiyoaki, İsao ve Ying Çan kanatsız yaşamak zorunda kalmışlar, horgörü ve kibirleri yüzünden de cezalandırılmışlardı. Acı çekerken bile fazlasıyla mağrurlardı. (syf: 123-124)''
''Seni böylesine mutlu eden şey de, sıradışı biri olduğuna inanmandı. Kiyoaki Matsugae önceden bilinemeyen bir aşkın, İsao İinuma yazgısının, Ying Çan ise etinin tutsağıydı. Ya sen? Temelsiz bir sıradışılık inancının tutsağısın belki de? (syf:223)''
Bu son romanda Mişima'nın sıradışılığının, ölüm tutkusunun daha çok farkına vardım, bu kitabın ve serinin sonunu çok sevdim... bir Japon edebiyatı tutkunu olarak Bereket Denizi Dörtlemesini okuduğuma çok memnunum, size de kaçırmayın okuyun diyorum...
Yazar: Yukio Mişima
Çevirmen: Püren Özgören
Özgün Adı: Tennin gosui
Sayfa Sayısı:255
Basım Yılı: 2025 (7. Baskı) 1994 (1. Baskı)
Yayınevi: Can
Meleğin Çürüyüşü, artık dünya edebiyatının en temel metinlerinden biri olarak kabul edilen Bereket Denizi’nin dördüncü ve son kitabı. 20. yüzyılın ilk yıllarında Bahar Karları’yla başlayan hikâye, 1960’ların sonunda, Meleğin Çürüyüşü’yle sona eriyor. İroni ve ölüm önsezisinin damgasını vurduğu bu can alıcı trajedi, daha önceki romanlara dağılan temaları nihayet bir araya getiriyor: Saray gelenekleri ile samuray idealinin çöküşü, Budist felsefe ile estetiğin değeri ve hepsinin özünde, Mişima’nın modern çağa dair karamsar görüşleri... Bereket Denizi, dörtlemenin en simgesel anlatısını oluşturan, görkemli bir final sahnesiyle noktalanıyor.
“Bu kitaplara,” diyor Yukio Mişima, “yaşamla ve bu dünyayla ilgili hissettiğim ve düşündüğüm her şeyi yansıttım.”Bereket Denizi, Japonya’yı asırlar boyunca besleyen kültürel unsurların birer birer yok edilişinin destansı hikâyesi. Hayatı da romanları kadar çarpıcı olan Yukio Mişima’nın sayfalarında gezindikçe, bir kültürle birlikte bu kültüre inanmış yazarın da kendi sonuna doğru nasıl ilerlediğini görebiliyoruz.


Yorumlar
Yorum Gönder