MAURIZIO DE GIOVANNI - Acının Sessiz Çığlığı Komiser Ricciardi'nin Kışı

İtalyan polisiye edebiyatından pek fazla okumadım o yüzden bu kitap çok ilgimi çekti, üstelik 1931'de geçiyor dönemde iyi, okuyalım bakalım... döneme ağırlık vereceğini düşünmüştüm ama daha çok fonda yer alıyor (arada 1931'de geçtiğini unuttuğum anlar oldu), gerçi bu birkaç kitaplık bir serinin ilk romanı belki sonrakilerde tarihe daha çok değiniyordur...

Romanın en iyi yanı Komiser Ricciardi, mükemmel bir karakter olmuş çok beğendim... polisiye konusu, cinayeti çözme becerisi, akıcılığı, merakınızı koruması vs. hepsi iyiydi ama bunlar olmasa bile sadece Komiser için de okurdum o kadar güzeldi... umarım devam kitapları da çevrilir Ricciardi'nin hayatını takip etmeye devam edebilirim... size de okuyun derim...


Yazar: Maurizio De Giovanni

Çevirmen: Nilay Kanarya

Özgün Adı: Il senso del dolore: L’inverno del commissario Ricciardi

Sayfa Sayısı: 239

Basım Yılı: 2024

Yayınevi: İletişim

Acının Sessiz Çığlığı’nda Maurizio De Giovanni, Napoli’de adımladığı sokaklarda aşkı, acıyı ve açlığı görüyor, insanlık hallerinin canlı bir portresini sunuyor.

Takvimlerin yaprakları 1931’i gösteriyor, faşistler iktidara geleli birkaç yıl olmuş. Napoli’de yaşamını sürdürmek için çok erken kalkmak zorunda olanların hayatında pek bir şey değişmemiş. Suç, onların kaderini çizmeye devam ediyor.

Bir de dokunulmaz olanlar var. Duce’nin de çok tuttuğu, dünyaca ünlü tenor Arnaldo Vezzi onlardan biri. İhtişamlı San Carlo Tiyatrosu’nun tanrısı sayılan bu adam mabedinde öldürülünce, Roma’nın kodamanlarını çok rahatsız eden bu cinayeti çözmek Komiser Ricciardi’ye kalıyor.

Kimsenin işitmediği acıların sesini duyan ve onlara eşlik eden Ricciardi, Napoli’nin fokur fokur kaynayan arka sokaklarında adaletin peşine düşüyor.

“Maurizio De Giovanni’nin kendine özgü suç hikâyeleri Agatha Christie ve Manuel Vázquez Montalbán okurlarına hitap ediyor.” Publishers Weekly

“De Giovanni iyiyle kötü arasındaki sınırların bulanıklaştığı alanlara davet ediyor bizi.” La Repubblica

Maurizio De Giovanni

1958’de Napoli’de dünyaya geldi. Komiser Ricciardi serisinin ilk kitabının yayımlanmasının ardından polisiye dünyasına adım attı. Serinin ilk kitabı önce Le lacrime del pagliaccio başlığıyla yayımlanmıştı. Il senso del dolore: L’inverno del comissario Ricciardi başlığıyla basılmasından itibaren kitaplar İtalya’da ilgi görmeye başladı. Bu ilgide şüphesiz suçun toplumsal dinamiklerine eğilmesinin, arka planda İtalya’nın faşist dönemi olmasının payı vardı. Bu serinin dışında i bastardi di Pizzofalcone, Sara, Mina Settembre başlıklarıyla farklı polisiye hikâyeler de yazdı. Kitapları İngilizceye, İspanyolcaya, Fransızcaya ve Almancaya çevrildi. Komiser Ricciardi ve bir diğer polisiye serisi Pizzofalcone Piçleri televizyona uyarlandı ve İtalyan televizyon kanalı RAI’de yayınlanmaya başladı. Bunların yanında tiyatroya uyarlanan hikâyeleri de vardır.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

AHMET HAŞİM - BİZE GÖRE ve Bir Seyahatin Notları

Resim
Bu kitabı arkadaşım yakın zamanda hediye etti, ben Türk Klasiklerini okuma konusunda çok kötü olduğum için bu hediyeye çok sevindim... kısa kısa denemelerden ve bir seyahatin notlarından oluşuyor, keyifli bir okuma oldu kitabı beğendim herkese öneririm... Makalelerden en güzeli: Gazi Yeni harflere dair ilk defa fikir teatisi için Dolmabahçe Sarayı'na davet edilenler içinde Gazi'yi bizzat görmeye gidenlerden biri de bendim. Heyecanım çoktu. Fotoğraf merceğine zerre kadar itimadım yoktur. (............) Gördüğüm fotoğraflara kıyasla biraz şişman, biraz yorgun, biraz hatları kalınlaşmış bir vücutla karşılaşacağımı zannederken, kapıdan bir ışık dalgası halinde giren yoğun bir kuvvet ve hayat görüntüsüyle birden gözlerim kamaştı: Gözbebekleri en garip ve esrarengiz madenlerden yapılmış bir çift gözün mavi, sarı, yeşil ışıklarla aydınlandığı asabi bir çehre... Yüzde, alında, ellerde bir sağlık ve bahar rengi... Düzgün taranmış, noksansız, sarı, genç saçlar... Bü...
Devamı

ARUNDHATİ ROY - KÜÇÜK ŞEYLERİN TANRISI

Resim
Bu romanı epeydir biliyorum ama nasılsa bir gün okurum diye diye öylece kalmıştı, sonrasında yazarın uzun aradan sonra ikinci romanı (Mutlak Mutluluk Bakanlığı) çıktı ve bu ikinci kitap daha çok ilgimi çekti... fakat ilk kitap dururken ikinciden başlamak anlamsız geldi ve sırasıyla okuyayım dedim... sorun şu ki; yanlış bir karar olmuş, direkt ikinci romanı okusam ne hissederdim bilemiyorum ama bunu hiç sevmedim, dolayısıyla diğeri de kalıyor... Bu ödüllü bir kitap ve çok seveni var, başlamadan beğeneceğim bir kitap olduğunu düşünüyordum ama yaklaşık 5-6 gündür okumaya çalışıyorum, zor bela 122. sayfaya kadar geldim ama ne konunun içine girebildim, ne doğru düzgün bir şey anladım, ne de hoşlandım... hatta İlknur Özdemir, sevdiğim yetkin bir çevirmen olduğu halde çeviriden bile memnun kalmadım... daha kitap okuma şevkiyle dolduğum bir zamanda okusam en azından kitabı bitirirdim ama şimdi öyle hissetmiyorum... ilk birkaç sayfada bana uymadığını anladıysam da belki sonrasında alışır...
Devamı

STEFAN ZWEIG - ÜÇ USTA: BALZAC, DICKENS, DOSTOYEVSKİ

Resim
DÜNYA FİKİR MİMARLARI -1   Bir önceki kitapta yaşadığım hayal kırıklığından sonra güvenli bir limana gitmekte fayda vardı, bende Zweig ’e sığındım... üstelik üç büyük ustayla birlikte... daha önce yazarın Balzac biyografisini okumuştum, bu kitabı görünce Balzac kısmı mükerrer olacak ama onu hatırlamış, diğer ustaları da öğrenmiş olurum diye düşünüp aldım... ama tekrar olmadı, çünkü bu kitap bir deneme ve üç ustanın romanlarında yer alan karakterleri inceliyor... Balzac kısmından ayrıca zevk aldım önceki kitabın tamamlayıcısı oldu... Zweig ‘’Her üç deneme de eserlerin bilindiğini varsaymaktadır: Tanıtma değil, yüceltme, yoğunlaşma, özünü verme amacını gütmektedir’’ diyor giriş kısmında ve öyle olsa hakikaten iyi olur ama bilmeseniz bile mükemmel okunuyor... çünkü ustaların karakterleri oluştururken düşündükleri, hissettikleri şeyler, dünya görüşleri, karakterlerin yaratıcılarıyla olan benzeşmeleri, eserlerin ortaya çıktıkları dönem ve ülkeleri her şey tek tek elden geçir...
Devamı